Niemand hoort op straat te slapen. En al hélemaal niet in de vrieskou. Toch is bescherming tegen levensgevaarlijke winterkou in Nederland geen recht, maar een (postcode)loterij.
Dakloosheid Voorbij! publiceerde een confronterend rapport over de Winterkouderegeling (WKR). Het doel van deze regeling is simpel: voorkomen dat mensen doodvriezen. Maar het rapport legt een versnipperd systeem bloot:
– Zelfs bij vrieskou is toegang tot de noodopvang niet overal onvoorwaardelijk. Soms moeten dakloze mensen een eigen bijdrage (tot wel €10 per nacht) betalen om simpelweg niet buiten te hoeven slapen.
– Waar de ene gemeente de deuren tijdig opent, wacht de andere tot het meerdere dagen ver onder nul is (of hanteert zelfs een extreme grens van -10 graden) voordat de WKR wordt toegepast.
– Door constant op- en af te schalen op basis van de weersvoorspelling, staan dakloze mensen telkens weer onverwacht in de kou. Dat veroorzaakt enorme onrust en onzekerheid.
Het rapport concludeert terecht dat een landelijke humanitaire ondergrens ontbreekt en bescherming afhankelijk is van lokaal, gemeentelijk beleid en pleit daarom voor:
– Duidelijke, landelijke kaders voor de Winterkouderegeling.
– Toegang tot opvang die de héle winter gegarandeerd is.
– 24-uursopvang mét begeleiding.
Als onderdeel van Dakloosheid Voorbij! steunen wij deze oproep volledig. En natuurlijk blijven we ondertussen benadrukken dat de échte oplossing voor dakloosheid Wonen Eerst is.
Opvang is namelijk overleven. Het is géén wonen, of het nou -3 is of 20 graden.
Geef mensen een structureel (t)huis en de juiste, flexibele begeleiding. Dát is de enige duurzame weg vooruit.
Lees het volledige rapport hier.
